فواید شگفت انگیز خمیازه کشیدن

0
1114
فواید شگفت انگیز خمیازه کشیدن

خمیازه کشیدن چنین پدیده فیزیولوژیکی عجیبی است. انسان‌ها خمیازه می‌کشند، سگ‌ها، میمون‌ها، پرندگان و تقریباً همه گونه‌های مهره‌دار شناخته‌شده غیر از زرافه‌ها (بله، این نیز عجیب است).

بیش از یک دهه پیش، در بازی‌های المپیک زمستانی در ونکوور، خمیازه کشیدن به یک داستان برجسته تبدیل شد. آپولو آنتون اوهنو، اسکیت‌باز سرعت. پرافتخارترین ورزشکار المپیک زمستانی آمریکا در تمام دوران، روال پیش از مسابقه را اجرا کرد که شامل خمیازه کشیدن قوی بود.

در آن زمان، تماشای اوهنو که تنها چند ثانیه قبل از یکی از بزرگ‌ترین لحظات زندگی‌اش آزاد می‌شود. نه تنها آهنگ خمیازه‌ی خودم را برانگیخت. بلکه باعث شد به این فکر کنم: چرا ما خمیازه می‌کشیم؟

خمیازه کشیدن در حیوانات

چرا ما خمیازه می کشیم؟

بدیهی است که مردم و سایر حیوانات زمانی که خسته می شوند خمیازه می کشند. همه ما می دانیم که اما باید چیزهای بیشتری در این مورد وجود داشته باشد.

بیایید سه احتمال در نظر بگیریم: اول، آپولو اوهنو معتقد است که عملکرد ورزشی را بهبود می بخشد. اوهنو یک بار به یاهو اسپورت گفت که خمیازه باعث می شود احساس بهتری داشته باشد، که “اکسیژن را وارد و اعصاب را خارج می کند.” این خوب به نظر می رسد، و من از مخالفت با یک دارنده مدال 8 المپیک متنفرم، اما کاملاً درست نیست.

تا آنجا که می دانیم خمیازه کشیدن سطح کلی اکسیژن را بهبود نمی بخشد. تایلر هیوستون یک پرستار، پیراپزشک و متخصص تنفس مستقر در بریتیش کلمبیا است که درمان کنترل تنفس را برای بازتوانی آسیب‌های فیزیکی و/یا روانی و همچنین برای بهینه‌سازی عملکرد ورزشی تمرین می‌کند و آموزش می‌دهد.

او طرفدار زیادی از خمیازه کشیدن در زمینه رقابت نیست، اگرچه به من گفت که ممکن است برای ورزشکاری مانند اوهنو ارزش بسیار خاصی داشته باشد.

چوگان اوهنو سال ها از آسم ناشی از ورزش رنج می برد، مانند بسیاری از ورزشکاران با عملکرد بالا که من تمرین می کنم. آپولو به عنوان بخشی از برنامه درمانی خود و تعادل خودمراقبتی سلامت روانی و عملکرد فیزیکی، تمرینات تنفس را در برنامه روزانه خود قرار داد.

مقاله پیشنهادی زرگیل به شما دوست عزیز

فرایند خمیازه کشیدن

سطحی از تخلیه CO2 (دی اکسید کربن) وجود دارد که مستقیماً قبل از یک رویداد مفید است .. اما این سطح را می توان با سه چرخه تنفسی بزرگ به دست آورد. هر چیزی بیشتر از این به نظر من فقط علیه شما در دو مسابقه سرعت یا استقامت کار می کند.

دوم، بر اساس مطالعات اسکن مغز، خمیازه کشیدن فعالیت ناحیه کوچکی از مغز به نام پراکونئوس را افزایش می دهد که نقش مهمی در جهت گیری فضایی، حافظه و هوشیاری دارد. بنابراین، شاید به تمرکز و توجه کمک کند. دکتر اندرو نیوبرگ، عصب شناس و نویسنده چندین کتاب در این زمینه، از جمله Brain Weaver و How God Changes God Brain شما، چنین فکر می کند.

او خمیازه کشیدن را پیشنهاد می دهد. حتی زمانی که خسته نیست. غیر ممکن به نظر می رسد؟ این نیست؛ فقط یک دوجین خمیازه جعلی بسازید و چیز واقعی در شما بیدار خواهد شد. توصیه نیوبرگ ساده است: تا جایی که ممکن است در روز خمیازه بکشید. وقتی از خواب بیدار می‌شوید، وقتی با مشکل سختی در محل کار مواجه می‌شوید.وقتی برای خواب آماده می‌شوید، و هر زمان که احساس عصبانیت، اضطراب یا استرس می‌کنید.

و سوم، کارکرد اجتماعی خمیازه کشیدن است. بله، ممکن است یک نشانه اجتماعی برای رفع اشکال باشد، اما بسته به شرایط، ممکن است فراخوانی برای هوشیاری نیز باشد. به عنوان مثال، در یک سفر جاده ای خانوادگی، خمیازه کشیدن راننده ممکن است علامت مهمی باشد که آنها به استراحت نیاز دارند.

هوشیاری پس از خمیازه کشیدن افزایش می یابد

طرفداران مجله Animal Cognition ممکن است مطالعه 2021 را به یاد بیاورند که در آن اثر هوشیاری خمیازه نشان داده شده است. شرکت‌کنندگانی که شاهد خمیازه کشیدن بودند، احتمال بیشتری داشت که تهدیدات موجود در محیط خود را نسبت به کسانی که این کار را انجام ندادند، شناسایی کنند.

به طور خاص، این یک محیط ویدیویی بود و “تهدیدها” مارهای مجازی و “فویل ها” قورباغه های مجازی بودند. نویسندگان نتیجه گرفتند مطابق با این دیدگاه که خمیازه عملکرد سیگنالینگ مشخصی دارد، فعل و انفعالات قابل توجهی هم برای تأخیر تشخیص و هم فرکانس تثبیت حواس‌پرتی وجود داشت که نشان می‌دهد هوشیاری به‌طور انتخابی پس از قرار گرفتن در معرض خمیازه افزایش می‌یابد.

به این معنا که شرکت‌کنندگان پس از تماشای ویدئوهای خمیازه کشیدن افراد دیگر، مارها را سریع‌تر تشخیص دادند و در طول آزمایش‌ها کمتر به قورباغه‌های حواس‌پرتی تثبیت می‌کردند. این عملکرد سیگنالینگ ممکن است فراتر از هوشیاری و همدلی باشد. جالب اینجاست که به نظر می‌رسد کودکان مبتلا به اختلالات طیف اوتیسم در توانایی خمیازه‌های مسری دچار اختلال هستند.

و مطالعه‌ای بر روی 135 دانشجوی غیر اوتیستیک که از پرسشنامه بازبینی‌شده شخصیت روان‌پریشی (PPI-R) استفاده می‌کردند. نشان داد که آن‌هایی که نمره همدلی بیشتری کسب می‌کنند، بیشتر از افراد خونسرد خمیازه می‌کشند.

افرادی که بیش از حد خمیازه می‌کشند ممکن است از خمیازه‌های پاتولوژیک رنج ببرند که ناشی از بیماری یا واکنش نامطلوب به دارو است.

خمیازه کشیدن های مداوم

زن جوانی را در نظر بگیرید که توسط ژیل د لا تورت در سال 1890 توصیف شده است که 480 بار در ساعت خمیازه می‌کشد – هشت خمیازه در دقیقه – که با توجه به اینکه میانگین خمیازه 5 تا 10 ثانیه طول می‌کشد، تقریباً خمیازه بی‌وقفه است. واضح است که این نه طبیعی است و نه سودمند.

معلوم شد که این بیمار (که از کاهش بینایی و تشنج نیز رنج می برد) احتمالاً تومور غده هیپوفیز داشته است. خمیازه غیرعادی نیز با میگرن شدید، افسردگی بالینی و سکته شدید همراه است. افرادی که داروهای ضد افسردگی، به ویژه داروهای سروتونرژیک مانند پروزاک مصرف می‌کنند. همچنین می‌توانند از خمیازه‌های تشدیدکننده رنج ببرند، مانند افرادی که به شدت از مسمومیت با مواد افیونی کناره‌گیری می‌کنند.بنابراین، شاید همه ما باید خیلی بیشتر خمیازه بکشیم. مسری بودن خمیازه را هم باید درنظر بگیریم.

منبع: psychologytoday

امتیاز شما بسیار مهم است

میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۲ رای

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید